سلام                                                                 

قرار بود زود به زود بیایم اما باز هم نشد البته آمدم ولی فرصتی برای ارسال مطلب جدید نداشتم امروز شما را به چند مطلب جدید مهمان خواهم کرد اولینش غزلی است از خودم اگر چه حال و هوایش با غزلهای عاشقانه ای که دوستان از من سراغ دارند متفاوت است . این غزل اخگری است از آتشی که زیستن در زمانه ی بی معرفتی ها در جانمان انداخته است .فعلاً این غزل را بخوانید تا مطالب بعدی را تایپ کنم .

      تاریخ مصرف

دیگر زمان زلف پریشان گذشته است                      

تاریخ مصرف دل انسان گذشته است

در عصر ما فجیع تر از طرح تیر و قلب

عکس گلوله ای است که از نان گذشته است

در چشم من که «حال» ندارم بدون فال

«آینده» نیز ـ از تو چه پنهان ـ «گذشته» است !

باور نمی کنم که جهان جای جام جم

از معبر تفاله ی فنجان گذشته است

دنیا جهنمی ست که در روز سرنوشت

تصویرش از مخیله ی شیطان گذشته است

انگار مدتی ست که پروردگار هم

از خیر رستگاری انسان گذشته است .