امروز آفتاب از طرف ديگری در آمد ! !

  نزديک و دور از دست

    چون راه پرپيچ و خم خانه

                 در چشم يک مست

    هم چون مسير دستيابی به عروسک

                            در چشم کودک

     نزديک و دور از دست

                اين داستان تا ابد ناگفته ی عشق است

             با اين همه در داستان من!

            حال و هوای هم نفس بودن

          حتی به قدر يک نفس نيست

          نزديک بودن تا نفس رس

                       حتی به دستور هوس نيست

         حتی برای يک دقيقه!

                    همراه من در دسترس نيست!

   ـ چند تيله شکسته باشم از بچگی تا حالا خوب است ؟

   ـ  . . .

   ـ هفت تا ؟

            ـ هزار و هفت  تا باور کن :

            ـ هزارتايش همين چشمهای تو

   ـ چند باغچه گل لِه کرده باشم ؟

   ـ. . . .

  ـ به باغچه نمی رسد ؟

  ـ دو يا سه باغچه

       ـ دو باغش همين گونه های تو!

               ـ  . . .

          ـ ملامتم نکن

          ـ دوران بچگی ست ديگر . . .

          ـ اصلاً مگر خودت ؟

          ـ . . .

         ـ نکرده ا ی؟

         ـ بانو عجيب نيست

                   ـ اينکه من شيطنت کرده باشم و

          (تو شيطان شده باشی ؟)

      اين خرده قهوه ها

تيره تر از آنند

         که روشنم کنند

با دانه های تازه نشسته

          فال مرا مگير!

اين خرده خاطرات

         روشنتر از آنند

                         که مکدرت کنند

با طعمه های وقت گذشته

                        حال مرا مگير!

. . . و چه شبها که از همين گوشه

بی گذرنامه و سفرنامه

               بی بليط و بدون برنامه

به تمام جهان سفر کردم!

يا چه شبها که در همين بستر

با سپاه سياه جنگيدم

گاه ترسيدم و نترساندم

گاه ترساندم و نترسيدم

                در اتاق خودم خطر کردم!

ای خيال ای خيال محال!

ای نشانِ نشانه های سئوال!

ای تو اسب سفيد زرّين يال

                     ای که با تو بدون رمز عبور

                                    به تمام جهان سفر کردم

راه خود را به شهر غم کج کن

                            دوست دارم به خانه برگردم!